Dan maak je maar zin

Je hebt het vast wel eens gehoord: “Als je geen zin hebt dan maak je maar zin!” En je hebt het vast gehoord uit de mond van een vader of moeder, misschien wel van je eigen vader of moeder. Of nog erger, van je baas op het werk.

Ik was er laatst met iemand over in gesprek, over deze zin. Hij roept bij sommige mensen zelfs heftige emoties op. Het is een knap staaltje oer Hollandse logica. Maar ook een opvoedkundig volledig niet correcte zin.

Als coach gebruik ik die zin natuurlijk nooit. Dan zou ik binnen een dag werkloos zijn. Daar heb ik geen zin in. Maar boeiend is ie wel. Heel boeiend.

Ik ben eens bij mensen gaan rondvragen hoe je dat doet, zin maken. Maar niemand kan het me vertellen. We zijn allemaal bezig met zin-geving. Maar zin maken, nee dat komt in de cursus niet aan bod. Ik hoopte dat iemand me kon vertellen waar die knop zit.

Wat versta jij onder zin maken? En hoe doe je dat? Laat een reactie achter….

Een bijdrage van Jasper Jobse, Foto: Flickr
8 Reacties
  1. Moeders hebben toch vaak gelijk. Kom je soms alleen pas na jaren achter. ;-)

    Ik sluit me daarom helemaal aan bij Tessa. ‘zin maken’ betekent aan de slag gaan en geen tijd verkwisten met weerstand. Het brengt je in een andere staat waar geen weerstand meer is. Boosheid kan overigens helpen (‘je even kwaad maken’, dat is er ook zo een) om je vanuit je weerstand naar deze staat te brengen.

    groet,
    Anne

  2. Zin maken is niet zo gemakkelijk als het lijkt….
    Soms is het een soort van luiheid waar je door heen kunt gaat als je dat wilt en soms is het een soort rem/blokkade waar je je niet door heen kunt wringen.
    Die rem of blokkade kan een puzzlestukje zijn wat er nog mist om het te kunnen doen. Vandaag was het zo’n dag bijvoorbeeld waarop er niets uit mijn handen kwam alsof ik in een doolhof loop waar ik de weg niet in kan (terug) vinden. Mijn hoofd zit vol met dingen die ik nog zou moeten doen en dat maakt me onrustig omdat ik voel dat er iets staat te gebeuren terwijl ik niet weet wat; alsof de energie om me heen zoeft en er iets niet kan landen wat wel bij me thuishoort.
    Misschien zijn er wel meer sensitieve mensen zijn die dit herkennen.
    Morgen weet ik misschien wel waar deze lege vage dag voor nodig was.

    Groet

    Annie

  3. Om zin te maken hoef je alleen maar met de klus te beginnen.
    “JUST DO IT”.
    Dan krijg je vanzelf zin. Hetzij om de klus zelf, hetzij om de klus achter de rug te hebben.

  4. Leuke vraag Jasper!

    De uitspraak ‘dan maak je maar zin’ kom je volgens mij vooral tegen bij een hiërarchische verhouding. En daar is ie helemaal niet zo gek en volgens mij ook behoorlijk effectief. Als je je bv. voor 40 uur per week verhuurt aan een ander, dan krijg je daar geld voor in ruil waarvoor jij iets moet presteren. Zin of geen zin. Als baas zei ik wel eens tegen een medewerker: ‘en als ik volgende week nu eens geen zin heb om je salaris te betalen…?’;-) Natuurlijk moet die ruil in evenwicht zijn en werkt het het best als beide partijen er op lange termijn iets meer uithalen dan alleen maar geld in ruil voor werk. Maar op de korte termijn hebben we allemaal wel eens een schop onder de kont nodig.

    In die gevallen maak je zin doordat je de gezonde afweging maakt tussen wat je moet doen (werk) en wat je daarvoor terugkrijgt (geld). In eerste instantie is niemand daartoe verplicht. Als je geen zin heb dan doe je het toch niet? Het is jouw leven tenslotte. Maar wie nooit zin maakt wordt wel geconfronteerd met wat onaangename realiteiten van het leven. Namelijk dat wie niet werkt, niet eet. En dat wie nooit moeite doet ook nooit iets bereikt.

    Als je weet welke waarden in jouw leven centraal staan kan het volgens mij ook heel goed dat je zelf een soort interne hierarchische verhouding creeert. Ik heb dit weekend zin gemaakt om twee surprises en bijbehorende gedichten in elkaar te knutselen. Dat deed ik omdat ik mezelf ernstig toesprak en zei: ‘als het je ernst is dat je een goede relatie wil met je broer en je zus, als trouw écht een waarde is voor je, dan kom je nu met je luie kont uit die stoel en maak je maar zin’. Het gaat dan wat mij betreft niet om moeten, maar om de actie die nodig is om een waarde(n)vol leven te leiden. Daarvoor moeten we nu eenmaal soms dingen doen (of laten) die we liever niet zouden doen (of laten). Dan maak je zin doordat je je waarden laat prevaleren over je gevoelens en gedachten.

    Dat is hoe ik het zie!

    Groet,

    Martin

  5. Bij mij komt ‘zin maken’ vooral neer op ‘weerzin ontmaken’. De zin is er namelijk heus wel, er zit alleen wat voor dat sterker is. Weerstand in de vorm van moeheid, onzekerheid, irritatie, kan vanalles zijn en meestal is dat niet zo’n fijn gevoel. Dus dat probeer ik te negeren, weg te redeneren of ik geef mezelf op m’n kop omdat ik me zo voel. Dat maakt weerstand tegen de weerstand, waardoor ik nog verder van huis ben.

    Hoe maak ik dan toch zin? Door het ellendige gevoel te erkennen en serieus te nemen. Die weerstand is namelijk een signaal. Een vlaggetje dat me vertelt dat ik iets te kort kom. Rust bijvoorbeeld of waardering. Meestal is dat inzicht al voldoende om de weerzin te doen smelten. En anders kan ik iets verzinnen om zelf aan die behoefte te voldoen. Mezelf belonen met een extra kop koffie, een half uurtje niksen met de hond op de bank of iets kopen dat ik al een poosje graag wil hebben.

    En als de weerzin is opgelost, komt de zin vanzelf weer boven.

  6. Als je weet waar je aan wilt werken, waar je ‘het’ voor doet, is het vanzelfsprekend dingen te doen waar je in eerste instantie geen zin in hebt. Musici spelen dagelijks hun toonladders, sporters hebben een trainingsschema waar ze denk ik niet altijd zin in hebben. Elk vak heeft dingen die minder leuk zijn en waar je dan toch ‘zin voor maakt’. Voor het hogere doel. Niet alleen in het moment zijn is van belang (hier en nu), maar ook weten waar je het voor doet helpt om ‘zin te maken’. Met het einddoel voor ogen wordt ‘zin maken’ wel makkelijker, maar er dient weerstand overwonnen te worden, dat kennen we allemaal.

  7. Zin maken…

    Als dingen moeten, dan lukken ze niet, dus dan kan ik er maar beter niet op dat moment aan beginnen. Zeker in mijn werk als creatieve, brengt moeten een druk met zich mee die vaak juist verlammend werkt.

    Ik ga eerst allerlei ‘vervelende’ klusjes doen, zoals afwassen en poetsen. strijken is ook een goeie. Het poetsen werkt bij mij als een soort meditatie, mijn handen zijn bezig terwijl mijn gedachten zich langzaam ordenen. Daarna is alles schoon en opgeruimd, letterlijk en figuurlijk, en dan is er ruimte. In die ruimte kan er weer ‘zin in’ ontstaan.

    Ook van mijn kinderen leer ik dat het ombuigen van ‘moeten’ naar ‘zin in hebben’ heel eenvoudig kan zijn. Door open te staan voor wat er speelt op dat moment en een flexibele houding ten opzichte van tijd. Bijvoorbeeld: eten koken ‘moet’ elke dag opnieuw; als mijn dochter mag helpen en haar bijdrage mag leveren, duurt het wat wellicht langer en er wordt wat meer geknoeid in de keuken, maar lékker dat het wordt én het bordje gaat zonder protest leeg.

  8. Bewust zijn in t hier en nu, dat is zin.
    Dus je maakt ’t met je bewust zijn, en het is in t hier en nu.

    Anders heeft ’t geen zin!

    fijne dag, Marijke Kroese

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *