Afscheid nemen

Ik kan het niet denk ik. Ik kan niet afscheid nemen. Zoals je gedag zegt tegen vrienden die je na een tijdje wel weer ziet. Of zoals je lachend een arm omhoog steekt als je reisgenoten uitzwaait. Want dat zijn ze. Reisgenoten. Vrienden. Wereldburgers. Net als ik. En ik kan het niet. Het voelt alsof…
,

De ziel van putter

Mijn opa was er de man niet naar om je te troosten met het soort sprookjes waar de meeste volwassenen mee aankwamen. «Je hart is als de wereld,» zei hij. «In je hart zijn veel landen en ieder land is anders. Er groeien andere bloemen en planten. Er vliegen andere vogels. Er wordt een andere…