Nu Nee zeggen, levert Later Ja op

‘Maar je gaat dus niks meer voor ze doen?’ vroeg een vriendin me laatst. ‘Nee’ zei ik dapper. Helemaal overtuigd was ik daarvan nog niet. Maar soms helpt het om dat stuk maar gewoon te negeren. Om door te gaan met dat waarvan je zeker weet dat het goed is, maar waar de rest van je lijf nog niet van onder de indruk is. Door angst voor het onbekende en wonderlijke maatschappelijke condities die je ooit aangeleerd hebt.

‘Echt niets meer?’ vroeg ze nog een keer. Het is natuurlijk niet voor niets een vriendin. Die laten zich namelijk niet zo makkelijk afschepen met een simpel ‘Nee’. ‘Nee’, zei ik nogmaals. ‘Maar als ik alleen nog maar brood met pindakaas kan eten, dan denk ik er heus nog wel 3x over na..’ ‘Oh…. zie je wel’, was haar laatste lachende reactie.

Maar toch is het ‘Nee’. Nee. Ik ga niks meer voor het bedrijf doen dat me een opdracht gaf. Die ik uitvoerde. En waar ik geld voor kreeg. Niks. En niet omdat ze stom waren. Of onaardig. Ze waren namelijk best leuk. En gezellig. En ik kan goed wijn met ze drinken. Maar ‘werken’ voor ze lijkt me het slechtste plan op aarde. Gewoon omdat ik op de verkeerde plek was. Daar.

En je op de Verkeerde Plek bevinden is essentieel voor het vinden van je eigen Ongeluk. Dus moet je zorgen dat je je altijd op de Goede Plek bevindt. En anders moet je verkassen. Zo simpel is dat.

En als zij dat nou ook vonden was er geen vuiltje aan de lucht. Maar zij vonden mij wel geschikt. En zij vroegen me terug. Vaker. En toen had ik een probleem. Want Ja. Zeg maar eens 3x Nee. Da’s echt helemaal niet leuk. Maar moet je dan, omdat je voor jezelf werkt – En omdat je nooit weet hoe het er over een jaar uit ziet – Overal toch maar ‘Ja’ opzeggen? Onder het vertrouwde motto: Geld verzoent de Arbeid?

Nee. Nogmaals Nee. Want als je tegen dit ene bedrijf Ja zegt als je Nee denkt. En je doet dat nog een keer. En nog een keer. Dan heeft het uiteindelijk geen enkele zin meer om je nog af te vragen of je doet waar je daadwerkelijk Blij van wordt. Want dat antwoord is dan geheid ‘Ja, hoor’ terwijl je ‘Nee, absoluut niet’ bedoelt. En tegenover jezelf in een spiegel is dat nog een stukje ernstiger, dan tegenover een mislukte opdrachtgever waar je toch nooit meer iets mee hoeft.

Dus Nee zeggen is noodzakelijk. Nee als je Nee voelt. Ook al snappen anderen dat niet. Nee. Ook al wordt er dan soms iemand boos. Nee. Ook al zijn mensen dan wel eens beledigd. Nee. Ook al eet je dan even brood met pindakaas.

En om nu maar helemaal in de Hallelujah euforie uit te barsten: Ik geloof. Met elke vezel in mijn lichaam. Dat als je meer Nee zegt, er daarna vaker dingen met Ja! op je af zullen komen. En als ik het zelf even vergeet [want ik ben ook maar een mens] – Dan lees ik gewoon dit blogje nog een keer …

Een bijdrage van Annette Dölle, Foto: zigazou Flickr
4 Reacties
  1. Dag allemaal,
    Wat lief dat jullie zo open reageren, mooi!
    @Janneke Dankjewel, en inderdaad: Andersom is ook waar! Toevallig heb ik daar vanmiddag over geschreven ivm een opdracht waar ik waardebepaling achteraf mee doe, en zo geniet van de interactie tussen mij en de opdrachtgever. Soms moet je idd die Nee goed voelen om je eigen Ja te vinden! :)

    En dat is ook meteen mijn reactie op @Nan – Ook jij dankjewel voor je reactie. Tja,ik weet wel heel goed waar ik goed in ben inderdaad maar dat komt vooral omdat ik dat heb leren voelen door de jaren heen. Als je goede resultaten in iets boekt, en je luistert goed naar feedback, plus je eigen hart – dan kom je er vanzelf. :) En Nee zeggen heeft in mijn visie niet zoveel te maken met weten wat je zelf wilt, maar véél meer met het feit of de ander je zien en horen wil. Je bent nooit verantwoordelijk voor de interpretatie van de ander. Jij bent alleen verantwoordelijk voor jezelf, en als iemand je niet begrijpt, kan hij/zij dat altijd vragen. Maar dat wil niet zeggen dat je dan ‘niet zou weten wat je wilt’. Daarbij, wat ik vandaag wil kan morgen helemaal anders liggen. Dus zo eenduidig is alles niet. Ik wist trouwens niet dat dit een typisch Nederlands probleem was? Ik kan me voorstellen dat mensen over de hele wereld dit moeilijk vinden. Ik bevind me op het moment in behoorlijk internationaal gezelschap, en ik moet zeggen: betreft zekerheid over ons zijn komen nederlanders er nog aardig voortvarend en duidelijk vanaf. ;-)

    @Circe Dankjewel!

  2. JAAAAAA! Wat prachtig verwoord. Gelukkig is het tegenovergestelde van “op de Verkeerde Plek bevinden is essentieel voor het vinden van je eigen Ongeluk” ook waar: op de goede plek vind je geluk. Dus laten we op zoek gaan naar de Ja’s en net zolang Nee zeggen, totdat we alleen nog maar dat kunnen doen wat ons echt plezier brengt :-)

  3. Hahaha! Mooi hoor. Daarvoor moet je behoorlijk sterk in je schoenen staan. Maar da’s volgens mij weer een ander (Nederlands) probleem: weten en zeggen waar je goed in bent. Dan hoef je niet zo vaak nee te zeggen maar snappen mensen/organisaties waarvoor ze bij jou een “ja” krijgen. Ik geloof in mijn stelling dat je zo vaak mogelijk moet kiezen uit de antwoorden: “Ja”, “Nee” en “Ik weet het niet”. Dat bevordert de zelfstandigheid. Ik wil hier geen ongehoorde reclame maken voor mijn blog maar hij sluit hier wel naadloos op aan: http://www.vanliefnaarlef.nl/ja-nee-ik-weet-het-niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *